Thursday, September 12, 2019

गैर बहर गजल

उनलाई छोएको बतासले छुँदा फुरुक्क हुन्छु
किन हो किन, उनी भने पछी हुरुक्क हुन्छु।। 

उमेरले नेटो काटेर, के भयो र ए! मित्र हो
कस्तो नशा अझै तस्बिर देख्दा जुरुक्क हुन्छु।।

न कहिल्यै नजर जुधे न मुस्कुराए ती ओठहरु
यो कस्तो अगाढ् प्रेम एकातर्फी धुरुक्क हुन्छु ।।

कैयौंचोटी बाटो छेकी प्रस्ताब राख्छु भन्दापनि
उनको आगमन सङ्गै, अन्तकतै लुरुक्क हुन्छु ।।
 
छाडेन साथी छाडेन, अझै जवानी उम्लनलाई
रती उन्मुक्तताको रापमा छिट्टै, भुलुक्क हुन्छु ।।


No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...