ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए
हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए
रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो
जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए
उधारमा जान्छन् कि भन्ने पिर मनमा
मुकुरायौ जब सामुन्ने सारा अशुल भए
बुलेट बिध्वंस राता ठेली बेकार साबित
ब्यालेटबाट बिद्रोह समग्रमा आमुल भए
नारा सिद्धान्त क्रान्ति के हुन् के के श्री
आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए
No comments:
Post a Comment