Thursday, September 12, 2019

सधैं छचल्किने, बैशालु प्याला उनका

छुँ छुँ लाग्ने, गूलाबी गाला उनका
सङ्गै हिँडु, सराबी चाला उनका 

कस्तो कशिस, उफ् त्यो मुहारमा 
अझै मोहकी, गाजल काला उनका

लुकाएकी छन् चाह, मनका दराजमा
कहाँँ होलान्?, चाबी र ताला उनका

सृङ्गार उनको मुस्कान, टिकी त्यो जून 
हेरिरहुँ लाग्ने, गलाका माला उनका

नपिएरै बेहोशी, पिए के हुन्छ कुन्नि
सधैं छचल्किने, बैशालु प्याला उनका

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...