Wednesday, September 29, 2021

मिश्रित भावमा स्वतन्त्र गजल

आईज ए! हावाहुरी, तेलका दिप बालिसकें मैले 
केही जीवनका छिद्रहरु थिए, जो टालिसकें मैले!!
 
खै अब त जिन्दगीसङ्ग पनि, केही गुनासा छैनन् 
जिन्दगी कै तानाहरु पो, सधैं सुन्न थालिसकें मैले!! 

मिठा झुटहरुका सहाराले, बने विश्वाशका पर्खाल    
तिम्रा के कुरा, आँफैलेआँफैलाई त ढाटिसकें मैले!!
 
कति नै पो बाँचिएला र अब अभावका दुनियाँमा 
हेर्नुस् न आधाआधि शताब्दी नि, काटिसकें मैले !!

मौका नै दिन्न,भन्न कि'आफन्त' पिउन जान्दैनस  
थोरैथोरै गरी धेरै जिन्दगीमा, पिउन जानिसकें मैले!! 

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...