Monday, November 9, 2015

आफ्नै बस्तिमा गुमनाम भएं म

हिजो त्यो मायामा बदनाम भएं म
आज यो नशामा खुलेआम भएं म

भोलि पर्सी थाहा भएन ए साथी हो
त आफ्नै बस्तिमा गुमनाम भएं म

जो सुकैले पढ्नसक्ने खुला तर गोप्य
पढ्ने हो हजुर? बन्दी खाम भएं म

खै कस्तो राज हो यो दुनियाँको लौ
आफन्तिहरुको माझ् बेनाम भएं म

अनर्थ भो स्वाभिमान लुकेको बेला
खै कसोरी किन अभिमान भएं म

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...