Sunday, October 3, 2021

बाल गजल

ढुङ्गाको दुनियाँमा, ढुङ्गाकै घर हुन्थे 
जति ढुङ्गा थप्यो, ,,उती शहर हुन्थे  !!
 
गट्टा खेलिन्थ्यो,, बाघचाल खेलिन्थ्यो 
आहा ती ढुङ्गासङ्ग, खेल्ने रहर हुन्थे  !!

माटाका हुन्थे भाँडा, र  झुम्राका पुतली 
ढुङ्गाको छपनीमा, , ढुङ्गैका भर हुन्थे  !!

अबोध हुन्थे व्यबहार,तोतेबोली उस्तै  
बाल मनमा, न त त्रास न त डर हुन्थे  !!

के बन्थेन र ढुङ्गाले बालपनको संसारमा  
जहाज उड्थे उहीँ,,,,, उहीँ मोटर हुन्थे !!

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...