Friday, December 27, 2019

अन्ध्यारो त्यो गूफाभित्र, पस्दै पस्दै गएँ!!

नचाहँदा, नचाहँदै म, फस्दै फस्दै गएँ
अन्ध्यारो त्यो गूफाभित्र, पस्दै पस्दै गएँ!!

कमजोर थिए रसी, मायाको नाम लिँदै 
फूस्केलाकी भन्दै दरो, कस्दै कस्दै गएँ!!

फिका लागे भित्ता, बेरङ्ग आँखी झ्यालमा 
जवानीका,, रङ्गहरु जो, घस्दै घस्दै गएँ!!

शिखर भेटेँ कतै मैले, कतै भेटेँ कुवा पनि
शिखरको बाटो हुँदै तल, खस्दै खस्दै गएँ!! 

साथी भन्नु, त्यही एउटा, कालो नाग थियो
जेजे भेटेँ, त्यहाँ जिबजन्तु, डस्दै डस्दै गएँ!! 

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...