Wednesday, December 4, 2019

kuro


नचाहेर नै आउन थाले हिजोका ति यादहरु
कतै मिठा कतै तिता मिलनका ति रातहरु

सम्झेर नै काउकुती के'के भए त्यही बेला
गुन्जिदै छन् आज अस्तिका ति सम्बादहरु

मदहोशीका ईशारामा बेहोशीका पाइला मेरा
कसैगरी रोकिएनन् ती जवानीका उन्मादहरु

न रोक्यो दुरीले न त रोके बन्धनहरुले नै
स्विकार्नेछौं मिली दुनियाँका तिखा बातहरु 

हर गल्ती स्विकारीए बत्ती निभ्दा अन्धेरिमा
किनफेरी आफ्नै लाग्छन् जवानीका बर्बादहरु 

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...