Friday, December 20, 2013

बिदा दियौ

सुँक्क सुँक्क मोती झारी रुवाउंदै बिदा दियौ
लामो यात्रा छाती भरी भिजाउदै बिदा दियौ

धन्य रै´छन सहयात्री यात्रा भरी बात मारे
बिदाइ लाई बाटो भरी सजाउदै बिदा दियौ

काँडा पनि फुल सरी मायालु को सम्झनामा
छुट्नै गार्हो अंगालो भरी फिजाउदै बिदा दियौ


बिजाउन थाले माला सुनाखरी उनिए पनि
छिट्टै भेट्छु बाचा भरी गिजाउदै बिदा दियौ

बाचाकसम त्यस्तै भए भेट हाम्रो हुने छैन
झस्किए आज सपना भरी ब्युझाउदै बिदा दियौ

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...