धोका दिन्न भन्नेले नै छुरी रोपेपछीझस्किरहन्छु अझैपनि चुरी बजेपछी
घरीघरी आजपनि ब्यर्थै दुख्छ यो मन
परैबाट उनको घरको धुरी देखेपछी
त्यो नजरले यो नजरको प्रित बुझेपछी
मज्जा आउन्छ सावनमा सङ्गै रुझेपछी
चाहिंदैन छातास्याखु अझै बर्सी बादल
आगो बल्छ पानी भित्र आँखा जुधेपछी
शन्काको घेराभित्र अबिश्वासको घर बनाई
मुटुभित्र छु भन्नेले आकाशभन्दा पर बनाइ
धोका दिन्न भन्नेले नै छुरी रोपेपछी
झस्किरहन्छु अझैपनि चुरी बजेपछी
*
कोरोनाले बन्दी बनाएका पल
No comments:
Post a Comment