Friday, March 20, 2020

छाडा गजल

उनका तस्बिर अघि कुनै मात मात रहेनन्
भिजाएन पानीले आज बर्षात बर्षात रहेनन्।।

सम्बन्ध त नग्न नै थियो केवल दुरीमा थियौं
जेजे भए नियमीत नै भए अकस्मात् भएनन्।।

ति छाडा शब्दावलीले सदैब सिमा नै नाघ्थे
लुकाउनु लाजमान्नु पर्ने कुनैबात बात रहेनन्।।

अङ्ग अङ्गका स्पर्श चरमउत्कर्षका मज्जाहरु
उज्यालोमै हुन्थ्यौं हरपल कुनैरात रात रहेनन्।।

भन्थ्यौं सुरुसुरुमा छ्या!छि! डराउनु पर्छ है
आखिर मिचिए सिमाना बर्बाद बर्बाद रहेनन्।।

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...