म अनि मेरा अक्ष्यर

म अनि मेरा अक्ष्यर

अक्ष्यरले बनेका शब्द शब्दले बोकेका बोझ हो त्यहि बोझको थिचाईले उठ्नै नसक्ने गरि थिचेको छ मलाई 'म' लाई होईन मेरा परिस्थीति अनि समयलाई अदृस्य शक्तिले न्यांके जस्तै न्यांकिरहेका हुन्छन् मलाई ति अक्ष्यरका बोझहरु अनि शब्दका बोझहरु बोझै बोझ थेग्नै नसक्ने भएको छ म भित्रको 'म' अकल्पनिय जीवन गोरेटाहरुमा म आफुलाई डोर्याईरहेको हुन्छु तथापि धकेल्छन् मलाई तिनै बोझहरु कहिले भाग्य बनेर कहिले कर्म बनेर कहिले मंङ्गल त कहिले शनि बनेर। जित्दा जित्दै पनि हार स्विकार्नु पर्ने यो कस्तो बिधान जिन्दगीको? सिमित पावन्दी सिमित स्वतन्त्रता भित्र पंखेटा काटिएको परेवा झैं फ़डफ़डाई रहेको हुन्छ मन यो कस्तो अलिखित बिज्ञान जिन्दगीको ग्रसित मनस्थिति मुर्छित सपनाहरु अर्धचेत अनुभूतिहरु आखिर के छ त खै अचुक निदान जिन्दगीको ?? न पहाडले जस्तो घमण्ड बोकेको छ न सावने खहरेले झैं उद्दण्ड बोकेको छ र पनि पटक पटक चट्याङ्ग सहेको छ भूमरी सहेको छ सूनामी सहेको छ र पनि समयकै प्रहारले घाईते छ यो म भित्र 'म' अनि आफैले कोरेका शब्दहरुको बोझले मरणसान्न घाइते छ। खै के लेखिन्छन् के पोखिन्छन् कोरा पन्नाहरुमा।।। २३ मङ्गसीर,२०७५ शनीबार कोस्टाब्लान्का स्पेन