ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए
हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए
रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो
जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए
उधारमा जान्छन् कि भन्ने पिर मनमा
मुकुरायौ जब सामुन्ने सारा अशुल भए
बुलेट बिध्वंस राता ठेली बेकार साबित
ब्यालेटबाट बिद्रोह समग्रमा आमुल भए
नारा सिद्धान्त क्रान्ति के हुन् के के श्री
आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए
गल्तिभए कतै भन्न सक्थ्यौ माग्थे माफ मैलेपनि
गर्नु पर्थ्यो गरिनौ किन, भरोषा अनि भर तिमीले ।।
उसैपनि कमजोर थिए, सम्बन्धका यी धरातल
चर्किएका ती पर्खालमा, थप्दै गयौ चर तिमीले ।।
कोमल छन् अझै मेरा, छाम मनमुटूका कुनाहरु
कहाबाट ल्याई भर्यौ? अबिश्वास र डर तिमीले ।।
युद्धमा त सम्झौता हुन्छ, जिन्दगी हो तिम्रोमेरो
मानिपो हाल्छ कि "पौडेल" गरिहेर कर तिमीले ।।
मनभरिका मृगतृष्णा, आखाभरि सपना छन्
निन्द्रा छैनन् मखमली बिस्तारामा आज फेरी
नदीकिनार बालुवाका ती महल सम्झना छन्
नजिर राख्छ मुटुलेपनि कठै सास चल्दासम्म
नभेटिने प्रेम बिश्वाश भरोशा शब्द रचना छन्
व्याख्या गर्छ कविताले उल्था गर्छन् कविहरु
बिभक्ति जिजिविषा यहाँ अनेक तर्कना छन्
करकाप छन् बाँच्न अझै छैनन् रहरहरु कतै
रुझिरहन्छ यो पौडेल जहाँ नयन-झरना छन्
shreebhakta paudel
परिवर्तन भई
अझै आउञ्छ्यौ भने
स्विकार्छु म तिम्रा
हर गल्तिहरु ,,
बिचार छोड अहमताका
आफैलाई सर्बस्व ठान्ने
म नै राज्य हुँ म नै सरकार भन्ने
परिवर्तन भई ,,
सुन्ने गर
बुझ्ने गर
मनन गर्ने गर
अन्तरात्माका क्रन्दनहरु
तोडिदेउ ती दरबारी परिधी
नराख कुनै मोहका बन्धनहरू
परिवर्तन भई ,,
जलाई देउ पूराना
दस्ताबेज नजीरहरु
जहाँ दबाईए
सुनौला तक्दिरहरु,,
परिवर्तन भई ,,
खुल्नुपर्छ तिमी
फूल्नु पर्छ अझै
माली पनि बनि बगान
डुल्नु पर्छ तिमी ,,
परिवर्तन भई
अझै आउञ्छ्यौ भने
स्विकार्छु म तिम्रा
हर गल्तिहरु ,,
गजल
खालि खालि भयो जीवन, सौन्दर्यता हराए कतै
लडेका सबै जिजीबिषा सक्छस भने उठाई लैजा !!
दबदबा छ दुनियाको, देखि सहन्नन मेरा खुशी
सिंगो लैजान अप्ठेरो लागे तनलाई जलाई लैजा !!
आकाशमा बादल देख्छु आकाशमै जून ताराहरु
धर्ति झरी टपक्कै, टिपी संग संगै, मलाई लैजा !!
