Thursday, April 23, 2020

धन्य छौ आमा !

रुवाउँछ्यौ हसाउँछ्यौ, र आँफै रुँदै फकाउँछ्यौ
हल्लाउन्दै काखमा लिई, मिठा ममता जताउँछ्यौ ।। 

ममताकी खानी, त्यो आकाशभन्दा बिशाल मन
आँफै झुल्दै अनिदोले, हह झलुङोमा झुलाउँछ्यौ ।।

निन्द्रा सँगै प्रसब बेथा, कसरी भुल्यौ नि आमा?
आफु बसी भोकभोकै, दुधको धारा पिलाउँछ्यौ ।।

सृस्‍टि हौ धरती कोख, सम्भारकर्ता यस् जननीकै
लोरी सुनाइ कोखाइकोखाइ, बुबुमाम खुवाउँछ्यौ ।।

आज मात्र होइन आमा,हरेकपल तिम्रै आँचलमा 
माया को छायामा आमा, यो जिन्दगी भुलाउँछ्यौ।।  

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...