जो जे थियो सम्झौता, घाम र जूनको थियो !
संघर्षका दिन हुन्थे मुस्कुराउँथे थकानहरु पनि
आफ्नै आँसु आफ्नै पशिना,स्वाद नुनको थियोे !
परदेशका 'जमिन', पाखुरी स्वदेशका नै हुन्थे
निराशा चिर्दै जीउने प्रेरणा, बात गुनको थियो!
हेलाँभए ऐना चर्किए आँफै, दोष फ्रेमलाई दिएँ
जाने औषधि नजाने जहर,त्यो गुण चूनको थियो!
थाहा भएन परिभाषा, जीवन अनि जिन्दगीको नै
प्रेम पनि बैध अबैध देख्ने,दृष्टिकोण घुनको थियो!
शिखर पुगेर ओर्लनु पर्छ, गहिराईबाट उत्रनु पर्छ
सास फुकेर माथि पुर्याइएको, अहम् बलूनको थियोे !
निजी औपचारिकतामा सिमित, प्रेम बन्धकमा पर्दा
दिन जल्ने रात खल्ने,गोधुली झिस्मिसे मिलनको थियो !
पार्वती डाङ्गी
झापा, नेपाल
