Saturday, January 3, 2026

नदीले नै ठाउँ छोड्यो, द'रार मात्रै जिन्दगीमा !!

 २३ अगस्ट २०२४ रेक्याभिक गेर्दी 


जित भन्दा बेसी, यी हार मात्रै जिन्दगीमा 
भाग्य हो कि नियतीको मार मात्रै जिन्दगीमा !!

भोग्नेलाई थाहा हुन्छ समयले खेदेका कुरा 
अर्ति उपदेश बेकारका सार मात्रै जिन्दगीमा !!

कलकल बग्ने खोलिमाथि सावनका भेल पस्दा 
नदीले नै ठाउँ छोड्यो, द'रार मात्रै जिन्दगीमा !!

कहाँ पाउनु उज्यालो अनकन्टार ओढारमा छु 
टुकी टुट्यो तेल सकियो दार मात्रै जिन्दगीमा !!

न मह काँडे न हात चाटें धुवाँ त्यसै खेर गयो 
रानो उँड्यो मौरी उँडे घार मात्रै जिन्दगीमा !!

जता गांस्यो उतै चुँडिन्छन् सम्बन्धका डोरीहरू 
जो जे संग बस्यो अधुरो प्यार मात्रै जिन्दगीमा !! 

यता टाल्यो उता उप्कनछ उता टाल्यो यता 
कहिले तिर्छ आफन्तले उधार मात्रै जिन्दगीमा !!   

शराब पिएरपनि त म निदाउन सकिन

शराब पिएरपनि त म निदाउन सकिन 
जसरी प्रेमले उनलाई रिझाउन सकिन !!

फूलपनि भन्यौ तिमीले काँडापनि भन्यौ हिजो 
आज कहीं कतै ती कदममा बिझाउन सकिन !!

बदनाम गर्यौ खुलेआम कस्ता हुन् ती घमण्ड 
शिखरमा राखिरहें अस्तित्व गिराउन सकिन !!

क्यानभाषका तस्विर थिएनन् हाम्रा सम्बन्ध 
जे थिए यथार्थ थिए कुनै बात मिलाउन सकिन !!

सुन्दैछु विरहमा अझै तडपिन्छौ रे एकान्तमा 
हेर आफै हार्दा-हार्दै पनि जिताउन सकिन !!



सपना जलि खरानी भो,

 गजल 


सपना जलि खरानी भो, आईज हुरी ऊँडाई  लैजा  
खरानी कै महलमा, मेरो मनलाई सजाई लैजा !!

कस्तो आदत बस्योबस्यो, सपना मात्रै देख्न थालें 
भो चाहिंदैनन् अंधेरी रात निन्द्रा सबै भगाई लैजा !!

खालि खालि भयो जीवन, सौन्दर्यता हराए कतै 
लडेका सबै जिजीबिषा सक्छस भने उठाई लैजा !!

दबदबा छ दुनियाको, देखि सहन्नन मेरा खुशी
सिंगो लैजान अप्ठेरो लागे तनलाई जलाई लैजा  !!

आकाशमा बादल देख्छु आकाशमै जून ताराहरु 
धर्ति झरी टपक्कै, टिपी संग संगै, मलाई लैजा !!


Friday, January 2, 2026

छिट्टै उनको र मेरो वार पार हुनेछ

छिट्टै उनको र मेरो वार पार हुनेछ 
एउटा दिर्घ रोगी हुनेछ अर्को बिमार हुनेछ।।  

सतह मै रुमल्लिए सदा सम्बन्धहरु 
न गहिराई रहे न अब् किनार हुनेछ।।  

हुनु हुँदैन प्रेम, डुब्नु हुँदैन प्रेममा 
होहल्ला वहिम फगत् एक बिचार हुनेछ।।  

मिल्नु कि नमिल्नु, भोलि थाहा हुँदा हुँदै 
एक हातमा फूल,  अर्कोमा हतियार हुनेछ।।    

कल्पनामा डुबी सदैव रोई रह्यो 'पौडेल' 
दुनियाँ हँसाउने गजल, दम'दार हुनेछ।।  

थप एक शेर 

तैरिरहेका भेट्छौ दुई लाश कतै न कतै 
कुनै भवितव्य सनसनी अखबार हुनेछ।।  
२०८२- ०९-०७ 
२१-१२-२०२५ 
२१;३० रेक्याभिक 

Thursday, June 15, 2023

जिन्दगीको किताबबाट गाता लुटेको दिन थियो

झरीले चुट्यो मलाई छाता छुटेको दिन थियो 
भाग्यले कुट्यो मलाई नाता टुटेको दिन थियो 

हे दैव! दैव लागिस आङ्गनिमा चट्याङ्ग पारी 
जिन्दगीको किताबबाट गाता लुटेको दिन थियो 

ताजको बदलामा किन बदनामिका बिल्ला दिई 
दुनियाँबाट विश्वाशको एेना फुटेको दिन थियो

आन्धी बेहरी अन्धाधुन्ध बलेशीमा चुलेशी टेक्दा 
मकै सरी मुटु - कलेजी सारा भुटेको दिन थियो   

सम्हालिएन मन मेरो, आज बाँच्ने रहरहरु मरे   
आकाशले थिच्यो धर्ति तारा खसेको दिन थियो

खन्दैछु मेरो चिहान पुरे हुन्थ्यो कोही आई   
एक्लो आफ्नै मलामी आशा मरेको दिन थियो 
   

Tuesday, January 24, 2023

कविता

हिजो एउटा जिन्दगी 

सुनसान सड्कमा गुनगुनाईरहेथ्यो


आज देख्दैछु

आफुलाई  चिनाउन 

भिडमा चिच्याईरहेछ


सोच्दैछु, भोली कहाँ जाला? 

एक्लै गुनगुनाउला वा 

भिडमा चिच्याईरहला? 


सडक एउटा गती अर्को

संघर्ष एउटा प्रगती अर्को

तालमेल नमिलेर 

अन्त्यमा ती  आवाजहरु 


भित्र भित्रै स्वर मच्चाईरहेछ!!

गजल आज किन किन मुड, चलेर आयो

आज किन किन मुड, चलेर आयो 
शान्त यो मन यो मुटु, जलेर आयो 

सामुन्ने बोत्तल देखें, र बाहिर झरी 
चिसो मौशममा छाती, बलेर आयो 

थिएन चाह, बिहानी सम्म मलाई त 
बेहोशीका मत-मताई, ढलेर आयो  

बिर्सिएका थिएं, मधुशालाका रास्ता 
कस्तो मेहफिल घरैमा, छलेर आयो 

आज किन किन मुड, चलेर आयो 
कस्तो महफिल घरैमा, छलेर आयो 

तिमी एक सुन्दर गजल, बहर मिलेको

तिमी एक सुन्दर गजल, बहर मिलेको 

हेर न हेर दाँतका पंक्ती, लहर मिलेको 

मोहक लाग्छन् दिनहरु, सपनीमा देख्दा 

बिहानीमा मीठा मीठा, खबर मिलेको 

केही संयोगले अन्जानमा,, भेट जुरायो 

कता कता खै तिम्रो मेरो, रहर मिलेको

थाहा छैन कहाँ सम्मको, यात्रा तय भो  

एकै चालमा एउटै कदम, डगर मिलेको 

साथ नटुटोस हाम्रो, हात नटुटोस सदा 

कसम! जसरी नदिलाई, बगर मिलेको



मुटु साटिएछ कि सायद,, धड्कन्छ अन्त्यै

मुटु साटिएछ कि सायद,, धड्कन्छ अन्त्यै 
चट्याङ्ग यो छातीमा बज्री, चड्कन्छ अन्त्यै  

नदी किनारमा प्यासी, थाहाछैन के खोज्छ 
भोकले एता अत्याउँदा जाउलो, छड्कन्छ अन्त्यै 

धुवाँ धुलो पिरो, दिउँसै, अन्धकार हुँदैछ यहाँ 
आवाज बिना नै गोला बारुद, पड्कन्छ अन्त्यै 

सहन्छ सदा पिडा, आँसु लुकाई रुन्छ अरे 
मौनतामा रमाउने 'आफन्त' भड्कन्छ अन्त्यै

उफ् ओठ अनि आँखाका, झुट उस्तै छन्

उफ् ओठ अनि आँखाका, झुट उस्तै छन्           
प्रेमका निहुँमा मन मुटुका, लुट उस्तै छन् !!

बेबारीसे पो भयो जिन्दगी, जिउन नजान्दा          
अगाडी प्याला र परेलीका, घुट उस्तै छन् !     

देउ अनि लैजाउ, व्यापार भो पिरती पनि         
हेर्नुस् हजुर प्रेम बजारमा, छुट उस्तै छन्  !!            

हतार हुन्छ कविलाई नै, बान्की मिलाउन               
के लेख्ला मुना-मदन बिच, फुट उस्तै छन्  !                                           

हैरान छ यो 'आफन्त' पनि, हिजोआज              
देख्दैन कसैले उस्का छातीमा, टुट उस्तै छन् !!

१० माघ, २०७९ 
स्पेन 

Monday, December 26, 2022

कविता के हाम्रा खुकुरी भुत्तिएकै हुन्

 कविता


के हाम्रा खुकुरी भुत्तिएकै हुन्

के साँच्चै?
गोर्खालीका खुकुरी भुत्तिएकै हुन् त?
के वीर बलभद्रहरु थाकेकै हुन्?
कि जन्मिन छाडीसके यो देशमा
नालापानी र खलङ्गामा लडेका सपुतहरु?
के रामशाह का सालीक भत्केकै हुन्?
के न्याय बिकेकै हो?  
हैन भने पटकपटक
आफ्नो सार्वभौममा दुशमनहरु धावा बोल्दा पनि
किन मौन छ यो देश अनि सरकार?
किन नतमस्तक छन् देशका सिपाहीहरु?
बुद्धको बुद्धत्व लिलाममा राखेर
किन मौन छ लुम्बिनी आज?
हार्न नजानेको ईतिहास बोकेका नेपालीहरु
हटेर हैन डेटर लड्ने
नेपालीका शीरहरु किन झुकाइँदैछन्?
कतिसम्म दासत्वलाई स्विकार्छौ?
ए कथित राष्ट्र नेताहरु हो?
के यो देश केवल
तिम्रा बाद र तन्त्रका लागि
प्रयोगशाला हो?
देश भित्र बन्दुक बोकेर लड्ने
ए लाल सिपाहीहरु हो!
कहाँ छौ आज?
झापामा मान्छे काट्नेहरुको खुकुरी खै?
बेनी, म्याग्दीमा पड्किएका बन्दुकहरु
के खोलाले बगाएकै हुन् त?
टुक्रे महाराजहरु निदाएकै हुन् त?
सम्सदमा टेबल ठोक्ने थापाहरु      
बाटोमा एम्बुस थाप्ने भाईइहरु
आज कहाँ हराए ?
रगत उमाल्ने भाषण गर्ने नायकहरु  
भान्छा घरमै सिमित भए त?
धरणिधरका कविता बिर्स्यौ?
के पढाउछौ भोली छोरीलाई
मानचित्रमा हाम्रो अस्तित्वनै नरहे पछी?
आज पनि स्वदेशी मन र नजर नरोए पछी ?
कति बिदेशी लङौटीका झन्डा मात्र बोक्छौ?
के चन्द्र सुर्य अन्कित झन्डाले पोल्न थालएकै हो ?
हैन भने कहिले सम्म
काङ्रेस, कम्युनिस्ट, मधेसी बनेर बस्छौ
किन बन्न सक्दैनौ
एक नेपाली
एक गोर्खाली
ए हिजोसम्म
पहिचानका राग ओकल्नेहरु हो
कता हराए तिम्रा बुलन्दीहरु?
कहिले सम्म
कात्रा चोरहरुको पछाडी दौडन्छौ?
बाँकी रहेको थोरै सार्वभौम जोगाउनु छ
त्यसैले जुटेर उठौं
नेपाल नै नरहे नेपाली हामी कसरी रहौंला ??

जय नेपाल जय मातृभूमी
 
श्रीभक्त पौडेल "आफन्त" -

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...