Wednesday, March 12, 2014

गजल

अतित भनेर भएन साथी बिर्सन धौ भो
महिना गनेर भएन साथी बिर्सन धौ भो

याद भन्ने यस्तै रैछ तड्पाउन नै आउने
खाडल खनेर भएन साथी बिर्सन धौ भो

तस्बिर चिठ्ठी च्याते मनमा रह्यौ आखिर
देह यो जलेर भएन साथी बिर्सन धौ भो

कस्तो खोटो चिप्काइ दियौ उप्काउन गार्हो
नाटक गरेर भएन साथी, बिर्सन धौ भो

तिम्रै आफन्त तिम्रै श्री तिम्रै भक्त थिए
तीदिन सम्झेर भएन साथी बिर्सन धौ भो

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...