Sunday, March 23, 2014

गजल



ताल हौ कि तलैया छुट्याउन सकिन आज
जुन हौ कि जुनेली छुट्याउन सकिन आज

निकैबेर टोलाइरहे, सुनौलो क्षितिज निहाल्दै
पर्ब हौ कि पर्वत, छुट्याउन सकिन आज

उड्न सकु चरी जस्तै, परी बनेर आकाशमा
दाग हौ कि देवाता, छुट्याउन सकिन आज

गजल अनी गीतमा तिमी, अक्षरहरुमा तिमी
भाव हौ कि भावना, छुट्याउन सकिन आज

थाक्दैन ¨श्री¨बयान तिम्रो गरेर यो जगतमा
कथा हौ कि कबिता, छुट्याउन सकिन आज





No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...