Tuesday, March 25, 2014

गजल

बिरक्त

खै के गर्ने हुन यीनले, सधैं चर्का चर्की
सन्सद होकी युद्द भुमी सधैं झर्का झर्की

एउटा टेबल ठोक्ने, अर्को झिक्ने बखेडा
भाग भोग भत्ता सत्ता सधैं मर्का मर्की

एउटै कसम बाचा एउटै, काम एउटै भने
सहमत भन्ने कतै छैन, सधैं कर्का कर्की

धर्म जात भन्दै फोर्यौ, तिम्रो के गयो र
त्यही भएर गार्हो पर्‍यो, सधैं तर्का तर्की

आशागर्नु गल्ती होकी कैले दिन्छौ कानुन
किन गर्छौ औलो ठड्याइ सधैं थर्का थर्की

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...