Sunday, March 30, 2014

२ मुक्तक /३ शेर +


१
मधुमासको पवन आज रुखा रुखा लागिराछ
शहबासको हवन आज सुखा सुखा लागिराछ
बैन्शको उन्मात आज निख्रिएछ कि कुन्नी
लीलारासको दवन आज दुखा दुखा लागिराछ
२
धेरै भए गजल लेखन, एक गायक जरुरी छ
बढ्दैछन खलनायक उ, एक नायक जरुरी छ
धेरै बगे रगतका खोलाहरु शहिद सपुतका हिजो
लारे लुङ्रे होइन देशमा, एक लायक जरुरी छ
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
३ शेर

जिन्दगीको मध्यान्हमा चोर पस्यो दिलमा भन्छन
दिन दहाड सधैं कस्तो चोर पस्यो दिलमा भन्छन

ढोका चुकुल लगाएर लौन घर भित्रै नै लुक्दा पनि
चाबी चुकुल सबै सस्तो चोर पस्यो दिलमा भन्छन

हार गुहार किन लाउथे , वारी पारी हास्छन भन्दै
बेमानी सुलसुले जस्तो चोर पस्यो दिलमा भन्छन
-----------------------------------------------------
याद

लुकिछिपी साँझपख हुने, भेटघाटको याद आयो
कुमैजोडी फिल्म हेरेको, नारानघाटको याद आयो

सावन महिना खाली खुट्टा सोमबारको दिनहरुमा
झिसमिसेमा काली न्वाको देवघाटको याद आयो

कोही जापान कोहीचै दोहा कहिले हुने भेट हाम्रो
बाइक रोकी खाजा खाको शिवघाटको याद आयो







Friday, March 28, 2014

गजल रुनु बेकार छ

 गजल

चितामा आगो झोसी भकानिदै किन रुन्छौ
चिन्तामा राको ठोसी भकानिदै किन रुन्छौ

सम्झेर वही अतित, तिमी सँग छैन आज
सम्पत्ती पुजी खोसी भकानिदै किन रुन्छौ

३६५दिनमा एकदिन त्यो पनि एक छाक मात्र
बर्षैपिच्छे भोकै जोसी भकानिदै किन रुन्छौ (जोसिएर)

मायामोह सम्झी ल्याउदा तेरोमेरो केही छैन
बेकार फोटो टासी, भकानिदै किन रुन्छौ

रोएर आउने भए कराएर आउने भए गएकाहरु
मलामी लाई पोसी, भकानिदै किन रुन्छौ




गजल गुनासो

गजल गुनासो

उता शहर तिर गरीबको सरकार बन्यो भन्छन
चुलो हाम्रो रित्तो हेर्नुस् सरकार बन्यो भन्छन

यती पर्सेन्ट उती पर्सेन्ट छुट्याए खैयहाँ हजुर
गिठा भ्याकुर नुन छैन सरकार बन्यो भन्छन

माथि माथि हवै जाज मा, उड्छन अरे मन्त्री
हाम्लाई भेट्ने कहिले? सरकार बन्यो भन्छन

मिठो हाम्लाई चाह्या छैन, पिठो पाए हुन्थ्यो
गरीब लाई पिठो बाढ्ने सरकार बन्यो भन्छन

जेठो मारे छिमेकि ले, माहिलो मर्यो साउदीमा
क्षतीपुर्ती कानुन बनाउने सरकार बन्यो भन्छन

याद

याद

घ्यार्‍घुर्‍र मदानीले, दही मोथेको याद आयो
काँकरी चोर्दै चौथीमा वही लोटेको याद आयो

चुक चुक ढुङ्गा तलाई आधा मलाई आधा
दर्शन ढुङ्गा त्यही कही घोटेको याद आयो

भाडाकुडी रुमाल लुकाइ, डन्डि बियो कपर्दी
दौड्दै बारी बारीमा उही छोटेको याद आयो

ड्याम्म शरीर प्याट्टपेट भाग्न पनि गार्हो हुने
अमिलो नी नछाड्ने मही मोटेको याद आयो

हह होहो साइला दाइले, जोतेको याद आयो
घ्यार्‍घुर्‍र मदानीले, दही मोथेको याद आयो



Thursday, March 27, 2014

पर्दैन अब भो !

पर्दैन अब भो !

ईशारा मा पारी बोलिले मार्यौ
पर्दैन अब भो गोली चलाऊन
मातको रापले भष्म नै पार्यौ
पर्दैन अब भो आगो जलाउन

नजरको तिरले घायल बनायौ
पर्दैन अब भो पायल बजाउन
टिका तिम्रो काफी छ श्रीङ्गार
पर्दैन अब भो मुहार सजाउन

परेली भित्र अब सुटुक्क राख
पर्दैन अब भो हुकुम कजाउन
तिम्रो नै केबल भैसक्यो¨श्री¨
पर्दैन अब भो मैसँग लजाउन 

कबिता - नाटक

नाटक

बिस्तारै पर्दा उधारिन्छ
मुक दर्शक डराउछन
यद्द्यपी थाहा थियो
आजको नाटक,नितान्त बेग्लै
आधुनिक ईतिहासको अनी
यो नाटक घरको अन्तिम,
त्यसैले त पर्दा उघारिदैन उधारिदै छ
धरर्

पहिलो सुत्राधारको प्रबेश
फुर्तिलो शरीर घोप्टे जुङ्गा
सुटबुटमा ठाटिएर
निश्चित रुपमा
¨यो नाटक घर फुटाउन पर्छ
सबैलाई बाढ्नु पर्छ यो भत्काएर
अनी सबैलाई पुग्ने एक एक
नयाँ नाटक घर बनाउनुपर्छ¨
भन्दै अद्रिस्य हुन्छ

दोश्रो सुत्राधार पात्रको प्रबेश
दार्ही कपाल सेतै फुलेका
हिउको थुप्रो टाउकोमा बोके जस्तै
शिथिल रोगी शरीर
¨होइन, यो नाटकघर भत्काउनु हुँदैन¨
नबुझिने थोते पाराले फतफताउदै
उ पनि अद्रिश्य हुन्छ
.......

तेस्रो चौथो पाँचौ छैठो ...
अन्य कति हुन कती
सुत्राधारहरु प्रबेश गर्छन्
आफ्नो बन्दुक तेर्साउछन
मागहरु बुलन्दी पार्छन
यो पर्दा मेरो त्यो झ्याल मेरो
क्षत बिक्षत पार्छन
सिङो नाटक घर
स्यालुट मार्छन बुट बजारछन
¨सिङो नाटक घर फुटाउनै पर्छ
टुक्र्याउनै पर्छ¨
भन्दै अद्रिश्य हुन्छन।

तर तर
मुक निरिह दर्शक
नाटक सकिएको हो
कि अझै बाँकी छ
थाहा नै पाउदैनन

नेपथ्यमा

बिगुल फुकिन्छ
जितको होकी हारको
अनबिज्ञ सबै,के भयो के हुँदैछ
एक्कासी एक्कासी अनायस
नाटक घरभित्र
धुवा बारुद र आगोका
लप्काहरु देखिन थाल्छन
दर्शकहरु निसासिन्छन अतालिन्छन
केही त बेहोश हुन्छन
केही त्यहा बाट भाग्दै
उही नेपथ्यको उल्लाहास मनाउन पुग्छन
बिस्तारै बिस्तारै
पुराना पात्रहरु गायब हुन्छन
वही नितान्तै बेग्लै अनुहारहरु देखा पर्छन
कहिल्यै नदेखिएका झन्डाहरु गाड्न थाल्छन
नबुझिने भाषामा गीत गाउछन (रास्ट्रिय गान लाग्ने)
ति अपरचित अनुहारहरु
गाउछन रमाउछन नाच्छन।
तर
अघिका केही बाचेँका  दर्शकहरु
पानी पानी बचाउ बचाउ भनी
बेहोशिमा चिच्याइ रहेका छन
तर नयाँ सुत्राधारहरु
त्यहा (दर्शक भएतिर)झन गोली बर्षाउन थाल्छन
केही बेरमा ¨मुर्दा शान्ति¨को आभास मिल्छ

जहाँ पहिलेका सुत्राधारहरुको
ठुलठुला तस्बिर टागिन्छन
फुलको हारमा सजिएको
अब अर्को नाटक
कहिले,के कुन दिनमा मन्चन हुने हो ?
अनबिज्ञ छु म
अनी अनबिज्ञ नै छौ
हामी सारा निरिह दर्शक
आज भोलिका दर्शक
।।।।तथास्तु

२०७० माघ १६
स्पेन
















Wednesday, March 26, 2014

कबिता : छेपारेहरु


छेपारेहरु

बिगबिगी बढ्दैछ शहरमा
शहरका महलहरुमा
बेमौषमी छेपाराहरुको
रङ्ग मात्र होइन
ढङ्ग बदल्दै छन
ढोङी छेपाराहरु

जङ्गल छिरे जङ्गली हुन्छन
महल छिरे महलिया हुन्छन
झिमिक्क मै रङ फेर्ने छेपाराहरु
लिमिक्क मै बोली फेर्ने चेपाराहरु

बिच्छी को के कुरा
उडुस उपिया र मच्छेड
भन्दा बिषाक्त छन
स्वदेशी छेपाराहरु

राता हरिया पहेला
तारे सयौ प्रकारका छन
मस्त घाम तापेका छन चैतको
हाम्रा घर आङनमा

खै के घर बनाउलान
धेरै चैत बितिसके
कैयौ जेठ बितिसके
उखानै पो हुने हो कि?
 

गजल

गजल

तिम्रो मायाको भुलभुलैयामा पर्न तयार छु
तिम्रो छायाको धुलधुलैयामासर्न  तयार छु

स्विकार छन तिम्रा,हरेक बाचा र कसमहरु
तिम्रो सायाको तालतलैयामा तर्न तयार छु

मोहनीमा पार्यौ मलाई दिवानि ले मार्यौ नी
तिम्रो कायाको झुलझुलैयामा झर्न तयार छु

सपना त होइन अब, बिपनीमा तिमी सँगै
तिम्रो मायाको* हुलहुलैयामा डर्न तयार छु

सहेली ना सही पहेली* मै भए पनि तिमी
तिम्रो बायाको शुलशुलैयामा मर्न तयार छु

माया:नदेखिने तर संसार जीवन/प्रतिको मोह
पहेली: नसुल्झिएको/सुल्झाउन मुस्किल
बाया: छातीको बाँया/देब्रे मुटु




गजल

३ शेर

हिजो सम्म पायल पड्काउने आज बुट घसारे
जिल्ला भर्मणका बिल भन्दै आज झुट पसारे

लुटको धन फुपुको श्राद्द ढुकुटि नै स्वाहा पार्दै  
हेर्नु औठा छापे मन्त्री बन्दै आज लुट मसारे

चेपारेहरु को हुलमा, छेपारेहरु बढ्दै गए हजुर
चोली खर्च बिटो गन्दै, आज सुट-बुट भसारे

Tuesday, March 25, 2014

गजल


देशको माया बोकी लाग्यौ बिदेश तिर
मनको आशु छोपी लाग्यौ बिदेश तिर

कोही पढ्न बिदेश,कोही त छाप्छु भन्दै
ब्याजको ऋण थापी भाग्यौ बिदेश तिर

सुनको चरो नोट कै रुख भन्ने सुनेर
पढेको फ्याकी कापी जाग्यौ बिदेश तिर

कतै केही कतै कस्तो देश्देशको कानुन
सुकेको छाती नापी नाग्यौ बिदेश तिर

हरायो शिर सगरमाथा कता गए गोर्खे
नेपाली हात थापी, माग्यौ बिदेश तिर



गजल

बिरक्त

खै के गर्ने हुन यीनले, सधैं चर्का चर्की
सन्सद होकी युद्द भुमी सधैं झर्का झर्की

एउटा टेबल ठोक्ने, अर्को झिक्ने बखेडा
भाग भोग भत्ता सत्ता सधैं मर्का मर्की

एउटै कसम बाचा एउटै, काम एउटै भने
सहमत भन्ने कतै छैन, सधैं कर्का कर्की

धर्म जात भन्दै फोर्यौ, तिम्रो के गयो र
त्यही भएर गार्हो पर्‍यो, सधैं तर्का तर्की

आशागर्नु गल्ती होकी कैले दिन्छौ कानुन
किन गर्छौ औलो ठड्याइ सधैं थर्का थर्की

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...