नआए हुन्छ नयाँ बर्ष

लेख्दिन भो म कबिता नयाँ बर्षको
धेरै मसी र अक्षरहरु खन्याइ सकें
सेता पन्नाहरुमा,
ति मेरा कबिताहरुको अबमुल्यन भयो
पुराना बर्षहरु झैं, यो साल पनि,

तिमी आयौ, गयौ
चुप चाप चुप चाप
न पदचाप सुनें
न कुनै सर्सरहाट नै
पोहोर परार जस्तै,
न कुनै परिवर्तन
न शान्तिको श्वाश।

हरेक पलहरु अंधेरोमै बिते
अबिश्वासमा बिते अनि
घात र प्रतिघातमा बिते,
त्यसैले आज तिम्रो लागि
लेख्ने कबिताका लागि
न म सँग कुनै शब्द छन्
न कुनै अक्षरहरु नै,
अभिलाषाहरु तोडिए
लाखौं सपनाहरु टुटे
जुन तिमी आउनु अघि देख्ने गरेको थिएं
गुराशै गुरान्शले तिमी आउने गोरेटाहरु सजाएको थिएं
तर तिमी त तिनै फूलहरु कुल्चिएर गयौ
न बिम्ब रहे तिम्रा, न प्रतिबिम्ब नै,
नयाँ साल तिमी त केवल
शुभ कामनाका शब्दहरुमा
खिया लागेको किलामा सिमित रह्यौ
पुराना किताबका गाता झैं
च्यातियौ चैत मसान्तहरुमा।

त्यसैले त,
नहोस् पोहोरको जस्तै, यो नयाँ बर्ष
राजधानिको फोहोर जस्तै यो नयाँ बर्ष
नलेख ए कबिहरु, बात दोहोरीने नयाँ बर्ष
प्रतिगामीहरुको त्यो, रात दोहोरीने नयाँ बर्ष,
हरिया बाँसका खप्टेराहरुमा नआए हुन्छ नयाँ बर्ष
पहिचानका अप्ठेराहरुमा त नछाए हुन्छ नयाँ बर्ष,

२०७१ चैत्र २७ शुक्रबार