त्यो सडक

जवाफ देओ
ए मान्छे हो मलाई!
हरेक बटुवा र यात्रीको
गन्तब्य सम्म पुग्ने त्यो सडक
कसोरि निर्जिव भयो?
तिमीहरु नै त हौ
कहिले सुनसान
कहिले एक्लो सडक भनेर
गीत र कबिता लेख्नेहरु पनि,
यदी दुख्दैनथ्यो भने
किन बुट बजार्यौ
पोल्दैनथ्यो भने
किन टायर बाल्यौ?
बिचार र सिद्धान्त होस् चाहे
लाली पपको माग
कर्फ्यु चलायौ
गोली चलायौ
घांटीको नशा सुक्ने गरी
हल्ला चलायौ
बोली चलायौ
त्यही सडकमा,
अन्धो छैन सडक
हरेक पथिकको सहारा हो।
तिम्रा बोलीका ठेगान चिप्लिए पनि
घात त गरेको छैन नि,
कहिले प्रयोगशाला बनायौ
कहिले धर्मशाला बनायौ
यही सडकको आधारमा,
त्यसैले आज नकुर्लिय
त्यही सडकको छातीमा बसेर,
कि,
यो निर्जिव सडक भनेर,
हेर्दै जाउ कुनै दिन यस्तो आउने छ
जसरी भिडले तिमीहरुलाई छोड्दै छ नि
त्यसरी नै यो सडकले तिमीहरुलाई छोड्ने छ
समाज र राजनीतिको भद्दा साहिनो तोड्ने छ