याद´ले बुनेको छ, नाता जिन्दगीकोउधारोले नै ढाक्यो, खाता जिन्दगीको
अभागीले खाने बेलां, हावाहुरी भने झैँ
मनसुन् मा भांचियो, छाता जिन्दगीको
ढाकेको थिएं मैले, छाती मुस्किल´ले
भिजायो आँसुले नै, गाता जिन्दगीको
पूजारी´को भिडमा, घुसें म बिस्तारै
भेटिन हो कहिल्यै, दाता जिन्दगीको
अपाङ्ग पो बनायो, समयले मलाई
दाहिने हर् खुस्कियो, पाता जिन्दगीको
No comments:
Post a Comment