साउन आयो गयो बन पलाएन डन्ढेलोले खाएको मन पलाएन !
बाग भरी बषन्त मागभरि थुङ्गा
परन्तु यो मेरो यौवन पलाएन !
१६ नाघिस १७ नाघिस भन्न थाले
आफ्नो भने खैत जोवन पलाएन !
पिरतीको कुपोषणले चुसेजस्तै भएं
ए´कोहोरो मायामा तन पलाएन !
साउन आयो गयो बन पलाएन
डन्ढेलोले खाएको मन पलाएन !
No comments:
Post a Comment