गुण जाहेरनुघेको नुघ्यैछ त्यो
घना बाँसको !
सिक ए मान्छे
सभ्यता बाँसबाट
झुकेर ठुलो !
खप्टेरा सिन्का
मिठा मकैका फुला
बाँसैका त हुन् !
सुन्दा नमिठो
हरियो बाँसमा रे
सबैको बाटो !
त्यसैले भन्छु
नभाँच कलीला ति
बाँसका तामा !
नन्न अमजु
भो भो र नाई नाई
केरा र बाँस !
(की गो : की भनेको रुख र गो भनेको भाषा,हाइकुका प्रथमत सिद्धान्त)
No comments:
Post a Comment