Sunday, November 23, 2014

गजल छन्द – फुँगी (हिमाल)

lSS lSl SS

सिरानी भएन खाचो
नढाटी भनौत साचो

उनै को सिरान अग्लो
म कस्तो रहे छु बाठो  

तकिया उनै त हो नी
छ न्यानो अनी छ लाटो

म´नै हो नराख कालो 
उखेलौ मिलेर भा´जो

गमक्कै फुलेर आफ्नो
गुलाबै रहेछ खाचो

No comments:

Post a Comment

gazal sent to Utsab sir

मनभरिका मृगतृष्णा, आखाभरि सपना छन्  आखिर किन जिन्दगीसंग भाग्ने चाहना छन्  निन्द्रा छैनन् मखमली बिस्तारामा आज फेरी  नदीकिनार बालुवाका ती महल ...