एक साँझ

15. FB posted 15 feb. 14

एक साँझ

हातमा कलम छ साथमा कपी पनि

प्रियसीको हातको कालो कफी सुरुप्प पार्दै

केही लेखु भन्छु केही कोरु भन्छु

तर यो साँझ

मेरो मानसपटल

नितान्त निराकार सुन्य छ

यस्तो लाग्छ युगौ देखी

शब्दहरुको खडेरी छ

बन्द कोठा भएर होकी भनी

झ्याल खोल्छु

बाहिरको चिसो हावाले

झन सिथिल बनाउछ मलाई

बन्द यो कोठा भित्र

न नदी किनारका गीत गुन्जन्छन

न बिद्रोहका नारा नै

म अक्क न बक्क हुन्छु

न कुनै आत्मियताको आभास

न खुला निलो आकाश, यो बन्द कोठा भित्र

मेरा लेख्ने रहरहरु सेलाएछन कि

हिजोका प्रितहरु बिलाएछन कि

म झन अन्यौलताको भुमरिमा

फस्दै जान्छु फस्दै जान्छु

एक साँझ ।