गजल
समयको मारले म त चुकें हजुर
नखेलेको हारले म त झुकें हजुर
तापी राख्या आगो निभेपछी गर्नु के
छानोतानी घारले म त फुकें हजुर
साहुहरु मै´लाई देखे पछी सोध्छन
ज्यानै जाने मारले म त लुकें हजुर
भिकारीको बस्तिमा आफु परें उस्तै
भोको पेट खारले म त सुकें हजुर
कबिता,गजल,गित, कबिता, हाइकु, बसी बियाँलो, तान्काहरुको सँगालो साथै केही अङ्रेजी र स्पेनिस भाषाका साहित्यिक रचनाहरु पनि,एक्लो पनको साथी अबस्य
ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए उ...
No comments:
Post a Comment