Wednesday, April 23, 2014

गजल


गजल 


समयको मारले म त चुकें हजुर 
नखेलेको हारले म त झुकें हजुर 

तापी राख्या आगो निभेपछी गर्नु के 
छानोतानी घारले म त फुकें हजुर 

साहुहरु मै´लाई देखे पछी सोध्छन 
ज्यानै जाने मारले म त लुकें हजुर 

भिकारीको बस्तिमा आफु परें उस्तै
भोको पेट खारले म त सुकें हजुर

No comments:

Post a Comment

gazal sent to Utsab sir

मनभरिका मृगतृष्णा, आखाभरि सपना छन्  आखिर किन जिन्दगीसंग भाग्ने चाहना छन्  निन्द्रा छैनन् मखमली बिस्तारामा आज फेरी  नदीकिनार बालुवाका ती महल ...