Monday, April 7, 2014

some stanzas

@
सृस्‍टि एउटै दृष्‍टि फरक फरक
बर्षाद को ब्रिस्टी फरक फरक
संसार एउटै आकाश एउटै छ
स्वदेश को मिट्टी फरक फरक
लिफाफा एउटै हुलाकी एउटै छ
मायालु को चिट्ठी फरक फरक


तिम्रो सामु झुक्न तयार छु किन कि आकाश झुक्छु भन्छ
परेली मा लुक्न तयार छु जहाँ कि गाजल लुक्छु भन्छ
बहाना धेरै हुन्छन मनमा तिमीले नराखे नराख
पिडामा म दुख्न तयार छु जब कि संसार दुख्छु भन्छ


तिम्ले भने जस्तो माया दिन सकिन मैले
तिम्ले भन्यौ कस्तो माया दिन सकिन मैले
आँफै बैगुनी छ्यौ, प्रित कती गासे मैले
बजारु झै सस्तो माया दिन सकिन मैले

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...