Friday, April 4, 2014

मार्यौ मलाई

बाहिर मात्रै हैन तिम्ले भित्रै छिरी मार्यौ मलाई
छाती मात्रै हैन तिम्ले, मुटु चिरी मार्यौ मलाई

लाश हैन धुकधुकी छाडी दोबाटोमा अलपत्र पार्यौ
धनु मात्रै हैन तिम्ले, काडै भिरी मार्यौ मलाई

किन मैले सुपारी दिन्थे, मार्न भनी आँफै लाई
यस्तो लाग्छ आज किन पैन्चै तिरी मार्यौ मलाई

दाँया हैन बाँया हैन, बरु अब सिधै चलाउ तिर
मतलबी दुनियाँमा किन.सार्है गिरी मार्यौ मलाई

माया माया भन्दै किन आयौ मेरै संसार आज
मायाको नै नकाब भिरी भित्रै छिरी मार्यौ मलाई

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...