Saturday, April 5, 2014

गजल

गजल

ढालेर नै पिरतिमा किन हास्छ्यौ
ढाटेर नै पिरतिमा किन हास्छ्यौ

देखे धेरै अनुहार भिन्न भिन्न
काटेर नै पिरतिमा किन हास्छ्यौ

बोली दियौ मुटु लियौ सधैं भरी
साटेर नै पिरतिमा किन हास्छ्यौ

राप बढ्यो झनै जवानीको ज्वाला
बालेर नै पिरतिमा किन हास्छ्यौ

नलगाए भयो माया जिन्दगीमा
मारेर नै पिरतिमा किन हास्छ्यौ

ब्यथा सबै बराबर होइन र
सारेर नै पिरतिमा किन हास्छ्यौ ?


No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...