गजल सराबको मातले

छोएन मलाई साथी सराबको मातले 
धोका दिंदैछ सायद सराबको जातले

कसले बनायो सराब सलाम छ मेरो
थाक्दिन बरु थप्दैछु सराबको घातले

छुंदैछोएन साथी फिटिक्कै छोएन लौन
पुरी सकें आँफै लाई सराबको खातले

उनिले छाडिन आफन्तले छाडे आखिर
परन्तु छाडेन् कहिल्यै सराबको साथले

आगो यही पानी यही चिजै कस्तो सराब
घाइते बनायो आज सराबको जातले
टोकेरै छाड्यो मलाई सराबको दातले