मौन सागर

सधैं लहर र रहर बोकेर
किनार सम्म लहर्याउदै ल्याउने,
सागर आज मौन छ
शान्त छ,बेचैन छ
म जस्तै
फरक यती छ कि
सागर बेचैन हुँदा शान्त छ
म हुन सक्दिन,

त्यसैले होला आज
सुन्दर कस्तिहरु
किनारा लाई एक्लो बनाएर
क्षितिज तर्फ बढेका छन्
धमिलिएका साँझहरु सँग मिल्न..

मन भयभित छ
सुनामी र आँधिले आक्रान्त मन
आज झन हास्न सकेको छैन
सामुन्द्रिक चिलहरु पनि
नरमाइलो सँग कराइरहेका छन्।

न कुनै माझी दाई छन
न क्यानभास बोक्ने बहिनी नै छिन
त्यहा,अहो कहाँ गए होलान
हिजो सम्मका त्यती धेरै
मान्छेका हुलहरु,,
चम्किला बालुवामा
आफ्नो बैन्श पोत्नेहरु 
हात समाएर आफ्नै छाया सँग
जिस्किने मायालु जोडीहरु,,

सम्झन्छु
सागर जस्तै शान्त रहनु
भनेर दिइएका आशिषहरु,,
कसले भोगेको छ र
सागरका भित्री हुन्डरहरु
हावा र भूकम्प
औन्शी र अष्टमी तिथिहरु
सूर्य र चन्द्रमाका चालहरु सँग
चल्नु पर्ने बाध्यता र समर्पणहरु।

हो तर आज यो सागर किन
चुपचाप छ
सुनामी सँग मिलेर
बस्ती,शहर सभ्यता नै
निल्न सक्ने सागरमा
किन टसमस छैन
के ले निल्यो आखिर
आज यो सागरलाई?

सायद भित्र भित्रै रोएको छ कि
समुन्द्रको गर्भ भित्र
कुनै अनिष्ट त भएको छैन
म एक अबूझ बबुरो
के के सोच्दै छु,

मेरो प्यारो सागर
जहाँ म सुर्यास्त हेर्न पुग्छु
बिहानी सुर्योदय नियाल्न पुग्छु
हरेक साँझ नाङ्लो जत्रै
रातो घाम हेर्दै कबिता कोर्छु,
उ परको क्षितिजमा
बाङा टिङा धुमलिएका
लामा सेता राजामार्ग लाग्ने
हवाइजहाजका धुवाँ हेर्दै
टोलाउंथे, म जस्तै
आशाबादी र निराशाबादीहरुको हुलमा
तर आज नितान्त म एक्लो छु
अनि म जस्तै निरिह बनेको
आजको सागर,,

साँझ ढल्दै छ,,क्षितिज पहेलिदै छ
सागर मूक छ
न लहर छ न रहर छ
म निकै बेर सोचेर बसे
घाम अस्ताइ सक्यो तर
तर म अझै सोच्दै छु

के सागर सँग पनि पिडा छन् होला?
------------

२०१४ अगस्ट २९ शुक्रबार
एस बि पौडेल ¨स्वतन्त्र¨
चितवन नेपाल
हाल स्पेन