झोक्किएर सरकार छाड्यौ
कोक्किएर रुंदैछौ´रे किन
ठोक्किएर पत्थर´नी फुट्छ
रोक्किएर सोच्दैछौ´रे किन
बोक्किएर राजनीति गर्दा
टोक्किएर फुट्दैछौ´रे किन
गाई काटी भैंसी पूजा गर्यौ
चोख्खिएर भाग्दैछौ´रे किन
हिजो खनेका एम्बुसमा तिमी
पोक्खिएर खस्दैछौ´रे किन
कबिता,गजल,गित, कबिता, हाइकु, बसी बियाँलो, तान्काहरुको सँगालो साथै केही अङ्रेजी र स्पेनिस भाषाका साहित्यिक रचनाहरु पनि,एक्लो पनको साथी अबस्य
ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए उ...
No comments:
Post a Comment