Wednesday, July 9, 2014

कबिता म जिउँदो छु

कबिता

म जिउँदो छु र त लेख्दै छु। 

समेट्दै जिवित अभिलाषाहरु,
मेट्दै छु अक्षरले निराशाहरु,
मरेकाहरु सँग के गर्नु आशाहरु
कम से कम जिवित छु म,
ब्युँताउन खोज्दैछु म मान्छेहरु 
म जिउँदो छु र त लेख्दै छु।

ए मरेकाहरु पनि उठ!
मरेको नाटक गर्ने पनि उठ
अझै केही प्रहरहरु बाँच 
आउ मिलेर बांचौ,
फ्याकेर सबै निराशाहरु
सजिलो छैन बाँच्न यहाँ
सारा अभिमानहरु थांती राखेर
स्वाभिमानहरुको गला थिचेर
बाँच्नु पर्छ, सक्छौ भने उठ।

हेर मैले नाटक गरेको छैन,
नपत्याय चिमोट मलाई,
हो म मरेर बाँचेको छु
बांचेर मरेको छु, तर
तर म जिवित छु अझै
म जिउँदो छु र त लेख्दै छु।





 

No comments:

Post a Comment

आखिर मौनता नै सडकमा बिगुल भए

ती जो भुल थिए हाम्रा प्रिया फूल भए  हेर्दाहेर्दै मनका बगैचाका बुल-बुल भए रंग खोज्ने बहार, सुवास रोज्ने भंवरो  जसै आज अझै यी नजर चुलबुल भए  उ...